skip to Main Content
Een Bezoek Van Marskramer Job: ‘Kun Je Zingen, Zing Dan Mee…’

Een bezoek van marskramer Job: ‘Kun je zingen, zing dan mee…’

Een bijzonder contact in de beleef wereld van dementie!

Als marskramer Job bezoek ik ouderen met dementie in verzorgings- en verpleeghuizen. Met een koffer, rugkorf of stofjas vol met prachtige herinneringen aan vroeger stap ik letterlijk in de belevingswereld van ouderen met dementie. Mijn bezoek is vooral afgestemd op de persoonlijke behoeftes van de ouderen. In het contact maak ik gebruik van alle zintuigen. Juist door geen plan of doel te stellen ontstaan vaak de mooiste contactmomenten. Een bijzonder contact waarin je de mens achter de dementie beter leert kennen en begrijpen. Ieder mens heeft een verhaal met zijn eigen geschiedenis en levenservaringen. Graag wil ik jullie meenemen in deze bijzondere ontmoetingen in de wondere wereld van ouderen met dementie. De naam van de bewoner is in het beschreven verhaal aangepast in verband met de privacy.

Kun je zingen, zing dan mee…

Job wandelt naar de huiskamer waar hij is uitgenodigd voor een bezoek. De bewoners zitten rustig aan tafel in afwacht van wat de middag hen brengen zal. Er heerst een oase van rust op de huiskamer. Marskramer Job besluit onder begeleiding van wat herkenbare liedjes van vroeger de huiskamer binnen te komen. Wie van de bewoners zal als eerste reageren? In een aangepaste stoel met tafelblad zit mevrouw de Haan, die zachtjes begint mee te zingen ‘op de grote stille heide.’ Mevrouw de Haan zit achter in de huiskamer en Job besluit met zijn radiootje oftewel zijn moderne bluetooth speaker naar haar toe te lopen. Het radiootje zet Job bij mevrouw de Haan op haar tafelblad. Alle oude liedjes van vroeger die voorbijkomen van ‘een scheepje in de haven landt’ tot ‘een karretje op de zandweg reedt’ zing mevrouw de Haan feilloos mee. Haar voeten komen in beweging en worden merkbaar door de muziek aangesproken.

Aan tafel zit mevrouw Schipper die ook met alle liedjes meezingt. Tijdens de instrumentale versie van ‘de uil zal in te olmen’ moet marskramer Job even omschakelen. Mevrouw Schipper zingt in plaats van ‘de uil zat in de olmen’ ‘tok tok tok tok, de kippen gaan op stok.’ Marskramer Job zingt gezellig met haar mee ‘tok tok tok…’ Mevrouw Schipper heeft een knalrode trui aan en geniet tijdens het zingen van haar kopje koffie. Als er even later door een zorgmedewerkster nog een kopje koffie wordt ingeschonken zingen Job en mevrouw Schipper samen het wel bekende liedje van Rita Corita ‘koffie koffie, lekker bakkie koffie. Wat knapt een mens daarvan op.’ Kort daarna krijgt mevrouw Schipper familiebezoek en vertelt dat ze net nog gezongen heeft.

Job zoekt dan weer even het contact op met mevrouw de Haan, die wat onrustig begint te worden. Job pakt de hand-knuffel-poes erbij en mevrouw de Haan reageert verwondert ‘heb jij die meegenomen?’ Job laat met handbewegingen de poes in zijn pootjes klappen. Mevrouw de Haan begint vervolgens het kinderliedje ‘klap eens in je handjes, blij blij blij…’  te zingen. Job zingt en beweegt met haar mee. Mevrouw de Haan en ook de poes doen ook de bewegingen die bij het liedje horen ‘handjes in de hoogte, handjes in de zij, zo varen de scheepjes voorbij. Bij ‘zo varen de scheepjes voorbij’ maakt mevrouw de Haan met haar handen golfbewegingen. Daarna volgen nog de liedjes ‘poesje mauw’ en ‘holderdebolder, we hebben een koe op zolder, een bonte koe een melkkoe Aboe Aboe Aboe.’ De liedjes met de bewegingen erbij worden met enige regelmaat herhaald.

De laatste ontmoeting is met meneer van Houten die stilletjes aan de tafel in de huiskamer zit. Job stapt op hem af en geeft meneer van Houten een hand. Job stelt zich voor en wordt hartelijk door meneer van Houten begroet. ‘U bent ook muzikant he’ vraagt meneer van Houten aan Job. ’Ja, zeker’ laat Job weten. Blijkbaar is de muzikaliteit van Job bij meneer van Hout niet onopgemerkt gebleven. Vervolgens begint hij als een echte sopraan een paar regels van een Duits liedje te zingen. Meneer van Houten vertelt: ‘ik speel accordeon. Hij is behoorlijk groot hoor.’ De grootte maakt hij kenbaar door de hoogte van hand vanaf de vloer te laten zien. ‘Als ik dan op mijn accordeon speelde dan zette ik alle deuren en ramen open zodat iedereen kon meeluisteren.’ ‘En mijn broer speelde trombone’ vertelt meneer van Houten. ‘U komt dus uit een muzikale familie’ reageert Job enthousiast. ‘Ja, en ik speelde van alles, tango, foxtrot en de quickstep.’ Terwijl hij de dansstijlen benoemt maakt hij ook de armbewegingen hierbij. Vanaf mijn ontmoeting met deze bijzondere man zit hij constant op zijn praatstoel. Meneer van Houten vertelt niet alleen over zijn muzikale talent, maar ook over zijn vak als meubelmaker en houtbewerker. Hij spreekt met veel liefde en vakkennis over zijn oude beroep. ‘Ik heb nu vakantie’ laat meneer van Houten weten ‘maar daarna ga ik weer aan het werk.’ Volgens meneer van Houten valt het werken als zelfstandige niet altijd even mee. Het zorgt wel voor wat onzekerheid in de portemonnee. En er moet natuurlijk wel brood op de plank komen.

Muziek bij ouderen met dementie:

Muziek heeft een positieve uitwerking in het contact met mensen met dementie. En muziek verbindt mensen met elkaar! Het zorgt voor een ontspannen sfeer en het helpt om onrust te verminderen. De muziek die mensen gehoord hebben in de leeftijdsperiode 15-25 jaar ligt diep in het geheugen opgeslagen. Muziek blijft in het brein onaangetast, zelfs als je te maken krijgt met dementie. Nu je dit weet kun je kunt op een eenvoudige manier opzoek gaan naar bijpassende muziek voor een individuele bewoner of ouder. Bijvoorbeeld: Meneer Muys is geboren in 1935. Als je terug gaat naar zijn leeftijdsperiode 15-25 dan zitten we in de tijdsperiode van 1950-1960. Bekende artiesten in die jaren waren bijvoorbeeld: Doris Day, Dorus, Willy Alberti, De Selvera’s, Elvis Presley, Vera Lynn, Bing Crosby en Grace Kelly en gaan maar zo door. Door het luisteren van herkenbare liedjes komen er vaak bij mensen met dementie herinneringen, verhalen en emoties naar boven.

Foto bron: De beeldbank Adobe Stock.

Back To Top